Er zal een tijd komen dat de vogels uit de bomen vallen, de rivieren vergiftigd zullen zijn en de wolven in de bossen sterven. Alleen dan zullen de krijgers van de regenboog verschijnen en de wereld redden — Cree Indianen uitspraak

Het ontwaken van de ziel van de Aarde is het ontwaken van onze ziel als een verenigd bewustzijn!!!

Bevrijdt je intelligentie; verdiep je meditatie; stem af op je kosmische geheugen; neem je macht in eigen hand; vertrouw in je kracht voor zelf-genezing; open je hart met onzelfzuchtige liefde. Samen maken we de regenboog!

Gevisualiseerd door genoeg mensen in een telepathische golf van liefde, zal de regenboog brug een realiteit worden.

Dus waar je jezelf ook mag bevinden op 19 − 21 december (Ritmische Maan7-9, Kin 205-207), of het nu alleen thuis is, in een kleine groep of op een heilige plek, LATEN ONZE GEEST SAMENBRENGEN OM EEN PERMANENTE POSITIEVE GEDACHTE TRILLING RONDOM DE PLANEET TE CREËREN DOOR DE REGENBOOG BRUG TE VISUALISEREN als het teken van Aarde’s terugkeer tot Haar oorspronkelijke staat van authentieke harmonie en vrede!!

Zowel je brein als de Aarde hebben een elektromagnetisch veld en pulseren met elektromagnetisme. Dus waarom zou je niet je brein golven synchroniseren met de „brein golven” van de Aarde? Richt daar je uiterst gefocuste intentie op en laat het gesynchroniseerde elektromagnetisme de regenboog rond de Aarde voortbrengen, welke er mogelijk al is, maar nog niet zichtbaar?!

— José Argüelles/Valum Votan

2012: Einde van de Lineaire Tijd
2013: Begin van de Nieuwe  Tijd

door: Stephanie South

Voor de galactische Maya staat 2012 voor de volbrenging van een enorm constructie project in tijd — José Argüelles

Toen José Argüelles voor het eerst begon met spreken over de 21-12-2012 datum (in het midden van de jaren ’70) wist nagenoeg niemand waar hij over sprak. Tot aan de publicatie van de Maya Factor in 1987, toen de 2012 datum voor het eerst in het massa bewustzijn terecht kwam, wist niemand er nog van.

Het doel van de de Maya Factor was om de mensen alert te maken op het sluiten van de cyclus van de geschiedenis in 2012 en de overweldigende verschuiving in het bewustzijn, wat deze datum doet aangeven. Dit boek, samen met de 1987 Harmonische Convergentie, zette 2012 op de kaart en richtte de aandacht van de wereld op de Maya’s.

Argüelles geloofde dat het sluiten van de Grote Cyclus het toegangspunt markeerde van de passage van de volledige melkweg in een onvoorstelbaar stadium van harmonische synchronisatie, wat een verschuiving in de patronen doet creëren wat uiteindelijk invloed heeft op de relatie met onszelf en het universum. Hij geloofde dat 2013 een tijd van echte magie zou worden; een tijd van integratie en stabilisatie op een hoger niveau van bewustzijn, als de mensen met hun nieuw ontwaakte krachten zouden gaan ‚testritten.’ Hij geloofde dat de mensen waren bedoeld om levende orakels te worden met van naturen de capaciteit tot divinatie — om alles te weten door middel van de denkgeest; om af te stemmen op, en te resoneren met alle niveaus van zijn.

Hij reisde diverse keren de wereld over om een harmonische 13 Maan/28-dagen kalender te promoten, mensen helpend om de betovering van het lineaire/Gregoriaans denken te verbreken en de mensen te helpen hun denkgeesten te verheffen tot het galactische bewustzijn in anticipatie op de frequentie verschuiving richting 21-12-2012. Hij geloofde dat de mensheid verenigd in galactisch bewustzijn de sleutel was tot begrip, onze huidige wereldwijde crisis zou transformeren en overstijgen.

Argüelles’s visie en levensmissie kan worden teruggeleid tot de opening van de tombe van Pacal Votan (Heer Pakal) in Palenque in 1952. Deze tombe, met zijn ongeëvenaarde artisticiteit, was als symboliek en mysterie van de man die hier lag begraven belangrijk voor het bepalen van de totstandkoming van José’s levensmissie. (Door het samenvallen in de tijd overleed José in maart 2011 twee maanden nadat de archeologen de deksel van de tombe van Pacal voor goed hadden verzegeld).

Eén jaar na de opening van de tombe van Pacal Votan in 1953 bracht José’s vader hem en zijn tweelingbroer Ivan naar Teotihuacan in Mexico, waar hij op een leeftijd van 14 jaar boven op de Piramide van de Zon zijn eerste visioen had. Op de top van de piramide ervoer hij een wit licht wat hem wees op zijn levensmissie: “de kennis vinden van de meesters die Teotihuacan hadden ontworpen en gebouwd en dit terugbrengen naar de moderne wereld.” Vanaf dit punt in zijn leven raakte hij in toenemende mate toegewijd aan het decoderen van de Maya wiskunde en voorspellingen.

Om de enorme reikwijdte van zijn visie in verhouding tot de veranderende cyclus te waarderen, zullen we dit op drie niveaus bekijken: galactisch, wetenschappelijk en menselijk.

Galactisch niveau: 21-12-2012 markeert het besluiten van de passage van ons zonnestelsel door een galactische synchronisatie straal.

Wetenschappelijk niveau: 2012 markeert het besluiten van de biosfeer-noösfeer overgang, een wetenschappelijke term voor de huidige planetaire crisis.

Menselijk niveau: 2012 is de deadline voor de mensheid om collectief het bewustzijn te veranderen.

Het Galactische Niveau

Argüelles geloofde dat we onderdeel uitmaken van een groter galactisch constructie project, wat tot stand wordt gebracht vanuit een andere dimensie. Hij zag de galactische Maya als ster reizigers die op een specifieke tijd incarneerden, om de planeet in te zaaien en ons achter te laten met aanwijzingen voor ons planetaire wezen in dit stadium van onze transformatie. Hij geloofde dat de Galactische Maya (niet te verwarren met de Klassieke Maya) meesters waren over tijdreizen en telepathie, en dat ze dit een systeem van astronomie en mathematische tijdrekeningen naar deze planeet brachten, wat de juwelen van een bepaald kennis systeem zijn.

In de Maya Factor stelde Argüelles dat de Maya kalender eigenlijk een meting is voor het kalibreren van de verschillende stralen of golven van dichtheid. Hij concludeerde dat wat we de 13 Baktun Grote Cyclus noemen, eigenlijk de meting van een synchronisatie straal is, waar ons zonnestelsel op dit moment doorheen gaat. Deze straal cyclus begon in 3113 v Chr en eindigt in 2012 AD.

De straal, 5.125 jaar in diameter, begon op 13 augustus v Chr 3113, een datum gemarkeerd door de Maya kalender lange telling als 13.0.0.0.0, 4 Ahau. Deze exacte datum van 13.0.0.0.0, 4 Ahau zal opnieuw plaatsvinden op 21 december 2012. Er zijn dan precies 1.872.000 dagen gepasseerd, een cyclus van 13 baktuns van elk 144.000 dagen. Alleen deze straal is slechts de laatste van vijf in een grotere straal die 26.000 tun (25.625 jaar) doet besluiten en wat correspondeert met een volledige evolutionaire fase.

Volgens de Maya Factor hadden de Maya een missie om er zeker van te zijn dat de planeten en ster systemen werden gesynchroniseerd met de galactische straal, zo tegen 21-12-2012 aan. De invloed van deze straal op Aarde is over de gehele planeet de versnelling van menselijke activiteit. Dit wordt de opgetekende geschiedenis genoemd. Dit creëerde ook de materialistische technologie. Tegen het einde van de straal, waar we onszelf nu in bevinden, wordt de versnelling exponentieel met 7 miljard mensen, met exponentiële groeicurven van koolstofdioxide uitstoot, klimaatverandering, het uitsterven van diersoorten, oorlog, droogte, enz. Dit is waar Argüelles naar verwees als de climax van de materie en geschiedenis, het einde van de 13e baktun.

Nu we het einde van de straal bereiken voorzag José een grootse evolutionaire opwaardering van het planetaire levensproces, wat zou aanvangen met een stabilisatie in 2013. Op dit punt zal de Aarde perfect zijn uitgelijnd met het Galactische Centrum in de constellatie van Sagittarius. hij anticipeerde op een periode van aanpassing, totdat de nieuwe straal tegen 26 juli 2013 zal aanvangen — het punt van galactische synchronisatie.

De kennis van de straal kwam voor het eerst tot hem in 1986, terwijl hij bij de piramides van Coba aan het mediteren was op de zonnevlek cycli. Hij had een visioen van de 13-baktun cyclus als een soort van straal die werd doorgegeven via de Zon. Deze straal, zo zag hij, bestond uit vijf 1025-jaren (1040-tun) met 5200 tun (5 x 1040) als sub-cycli, wat een periode is van 5125 jaar (5 x 1025). Hij nam waar dat de stralen worden uitgezonden vanuit het centrum van de melkweg (Hunab Ku) en vervolgens in een brandpunt worden samengebracht door de Zon via een soort van radio programma dat de zonnevlek cycli doet coördineren.

Deze zonnevlek cycli geven vervolgens de straal door via de solaire piek activiteit, wat de solaire informatie naar de Aarde doet zenden. Als de energie stralen hun frequentie veranderen, veranderd het filter (de Zon) overeenkomstig. Verschillende tijdperken vertegenwoordigen de verschillende stadia van deze straal.

5125-jaar-diameter-galactiche-straal

Hij ontving dat de Maya’s in staat waren om de solaire pulsaties op te vangen en het samenvallen tussen de solaire activiteit en menselijk handelen konden kalibreerden. Dit betekende dat ze de menselijke activiteit konden voorzien en het steeds dieper onderdompelen in het materialisme voorzagen, wat de mensen steeds verder van natuur deed verwijderen.

Hij begreep dat het elektromagnetische veld een functie is van, en gecontroleerd wordt door de solaire zonnevlek cycli. Hij vergeleek de zonnevlek cycli met solaire initiaties die invloed hadden op het elektromagnetische veld, wat verschillende mentale versnellingen of verschuivingen in bewustzijn doet creëren. Dit proces, zo nam hij waar, bepaald de verschuivingen van tijd, denken en overtuigingen door de gehele geschiedenis heen.

Argüelles geloofde dat de zonnevlek cyclisch functioneert en de dragers van informatie van verschillende ster systemen en dimensies zijn, richting de planeet Aarde. Wat we de zonnevlek cycli noemen nam hij waar als de pulsaties van de denkgeesten van de solaire meesters, de Ahau Kin. Hun denkgeesten pulseerden met de binaire zonnevlek cyclus in cycli van ongeveer 11,3 jaar en die vervolgens elke 23 jaar van polariteit wisselen. Als deze zonnevlekken hun maximale piek bereiken, ontlaadt het zich. Zware ontladingen betekenen dat de Zon grootse innerlijke initiaties ondergaat. Natuurlijk zal onze huidige zonnevlek cyclus in 2013 een piek bereiken.

Hij concludeerde dat de 260-eenheden van de Tzolkin heilige kalender een instrument was dat door de Maya’s werd gebruikt om de binaire pulsaties van de zonnevlekken op te tekenen in een  cyclus van dertien eenheden die zich twintig keer herhalen in een totaal van 260 dagen. Zestien van deze Tzolkin cycli comprimeren een 11,3-jarige periode, de tijd van één grote binaire zonnevlek cyclus om zichzelf te volbrengen. De pulsatie van elk van de twee binaire zonnevlekken wordt berekend met acht Tzolkins, wat hij in kaart bracht in zijn boek de Ascenderende Aarde (1983).

Hij nam waar dat de zogenaamde zon aanbidders op plaatsen als Tikal en Copan feitelijk de galactische frequenties aan het lezen waren, zoals meetbaar us door de zonnevlek cycli en zij hielden dit bij op stenen monumenten of zogenaamde stelae. Hij voelde dat dit de sleutel was tot de Azteekse voorspellingen over de komende zesde zon van bewustzijn.

Hij ontdekte ook dat de Tzolkin één harmonische is van de Grote Cyclus, en kan worden gebruikt om de volledige 5.125-jarige historische cyclus in kaart te brengen, alsof het niet een individuele draagtijd van een mens meet, maar een draagtijd van de soort als geheel. Dit is het geval omdat vijf grote cycli een totaal van 26.000 tun vormt, een fractal van de 260-dagen van de menselijke draagtijd. Hij noemde deze kaart de golf harmonische van de geschiedenis, de eigenlijke informatie structuur van de straal, waarvan hij voelde dat het een code sleutel was achter het ontsluiten van de betekenis van ons planetaire dilemma.

Wetenschappelijk Niveau: Wet van Tijd en de Biosfeer-Noösfeer Overgang

Argüelles geloofde dat 2012-2013 de tijd van de biosfeer-noösfeer overgang is, een theorie oorspronkelijk voortgebracht door de Russische geochemicus Vladimir Vernadsky. In dit kader is de 5.125 cyclus slechts een fractie in de geologische tijd en kan dus worden waargenomen als een muterende fase van de biosfeer volbrenging, een nieuw evolutionair stadium zal aanvangen: dit is de noösfeer.

De biosfeer-noösfeer overgang staat direct in verband met Argüelles zijn ontdekking van de Wet van Tijd in 1989, wat een onderscheid maakt tussen de kunstmatige en natuurlijke tijd. De Wet van Tijd stelt dat de melkweg en alles daarbinnen samen wordt gehouden door één overeenkomstige tijd frequentie, een 13:20 ratio constante wat alles doet behouden in een verenigde omstandigheid door middel van synchronisatie. Deze 13:20 ratio kan worden teruggevonden in het menselijk lichaam als de 13 belangrijkste gewrichten en de twintig vingers en tenen.

In tegenstelling opereert de moderne beschaving in een kunstmatige, onregelmatige mechanistische tijd frequentie van een 12:60 ratio (de 12-maanden kalender en 60-minuten klok) dit is de kunstmatige frequentie, wat een feitelijk paradigma of geloof systeem is geworden waarin de menselijke soort nu leeft. Dit geloof systeem wordt bij elkaar gehouden door de Vaticaanse Gregoriaanse kalender die het wereld paradigma van tijd is geld heeft gemaakt.

Deze getallen, 1260 en 1320, zijn sleutels tot de ontdekking van de Wet van Tijd en de profetie van Pacal Votan. De tombe van Pacal werd exact 1260 jaar voor het werd geopend verzegeld, dit gebeurde in 692 nChr en het heropenen was in 1952. In 2012 zijn dan exact 1320 jaren gepasseerd sinds die verzegeling in 692. (1320 is ook een anagram van 2013).

Argüelles zag dat de gehele Aarde nu ligt ingekapseld in deze kunstmatige machine frequentie, wat onze planeet doet vernietigen door het verstoren van de homeostase (het natuurlijke evenwicht) wat alles in balans houdt. Als de homeostase voldoende is verstoord, dan is een verschuiving onvermijdelijk.

Hij voelde dat de crisis die de wereld nu ondergaat het gevolg is van de biosfeer-noösfeer overgang, de chaotische en de oplossende verschuiving tot in een nieuwe orde van planetaire realiteit. In een 2009 artikel schreef hij:

“… als we spreken over de komst van de noösfeer, verwijzen we naar de mentale openbaring van een nieuw kosmisch gegenereerd holografisch veld fractal — één die de oude zal vervangen. Alles wat nodig is om dit te laten gebeuren is een tijdelijke onderbreking van het planetaire elektromagnetische veld, voortgebracht door een inmense CME, Coronale Massa Uitbarsting, of zelfs een verschuiving in het polaire magnetisme van de Zon zelf. In die tijdelijke onderbreking van het aardse elektromagnetische veld, kunnen vele negatieve geconditioneerde overtuigingen (herinneringen) worden gewist of onverbiddelijk door elkaar worden geschud. En wat nog belangrijker is, kan op deze manier misschien onmiddellijk een nieuw operatief holografisch veld fractal geplaatst worden. Op deze wijze zal de volgende golf van de kosmisch evolutionaire intelligentie zichzelf onthullen.”

Menselijk niveau: 13 Maan Kalender

Met de kennis van het galactische constructie project en met de ontdekking van de Wet van Tijd nam Argüelles waar dat het zijn plicht was om te helpen met het onderwijzen van de mensheid in de richting van een nieuwe gevoeligheid voor tijd. Hij merkte op dat de meeste problemen in de wereld van vandaag de dag het resultaat waren van ons vertrouwen in de menselijke wetten en de machine technologie, dit vertrouwen is groter dan het vertrouwen op de natuurlijke wet van de kosmos.

Vanuit zijn uitputtende studies van de verschillende wereld kalenders en de Maya kalender, concludeerde Argüelles dat een kalender een instrument van programmering is, waar de samenleving die het gebruikt een psychisch veld van invloed mee creëert en het collectieve leven daarmee organiseert.

In de Gregoriaanse kalender is er weinig cyclische of periodieke orde. De maanden zijn oneven; de lengte van de maanden staat niet in verband met het aantal zeven-daagse weken die er zijn, en de getallen veranderen elke maand weer. Er is geen cyclische of periodiek orde; dit is waarom de beschaving een chaotische wanorde is geworden. Hij zag dat wij als soort niet meer synchroon liepen, en afdwaalden van onze natuurlijke afstemming met de kosmos in de richting van een lineair pad van handelen. Dus de vraag was: hoe verbreken we de lineaire tijd gewoonte? Hoe krijgen we toegang tot het galactische bewustzijn?

Door het volgen van de aanwijzing die de Maya’s hadden achtergelaten, ontdekte José de synchrone orde, een systematische verzameling van de mathematische codes, wat de grotere evolutionaire patroonvorming doet onthullen. Hij noemde dit de Droomspell codes. Hij ontdekte dat de eenvoudigste manier om deze mathematische codes toe te passen, het dagelijks gebruiken van de 13 Maan/28-dagen matrix was. Hoe misleidend simpel dit ook klinkt, het heeft diepgaande implicaties, dit ging zover dat hij de wereld diverse keren over reisde om deze boodschap naar elk continent te kunnen brengen. Hij wees naar deze kalender als een “synchronometer” of meetinstrument van synchroniciteit, meer dan een kalender dus (welk woord afkomstig is van het woord calends, wat kasboek betekend).

De 13 Maan kalender is een solair-galactische cyclus wat de 365-dagen van de drie-dimensionale solaire cyclus met de 260-dagen van de vier-dimensionale galactische cyclus (Tzolkin) elke 52 jaar aan één doet schakelen. Het kan worden gebruikt als een intermediair tussen de denkgeest van iemand, het zijn en de ervaring van galactisch bewustzijn. Het dagelijks gebruik helpt bij het meevoeren van het bewustzijn tot voorbij de drempel om tot galactisch bewustzijn te komen.

De 13 Maan kalender loopt precies een programma van 52 jaar, een solair-galactische cyclus, en is gecorreleerd aan de traditionele datum van de heliakische opkomst van Sirius, 26 juli. Het duurt ongeveer 52 jaren voor Sirius B om Sirius A is gedraaid. En toevallig werd Sirius als een binaire ster herontdekt in 1926, hetzelfde jaar waarin het begrip van de noösfeer werd voortgebracht.

Met het hebben van een vier-dimensionale natuur dient de 13 Maan kalender ook als een meester synchronisatie matrix, zodat elk ander kalender systeem erin kan worden geplugt. Dit programma doet de matrix vestigen waar Argüelles naar verwees als de synchrone orde.

Een sleutel tot de 13:28 cyclus kan ook worden teruggevonden in de Tzolkin en op deksel van de graftombe van Pacal Votan. Hierin zijn dertien heldere tekens gekerfd, langs de vier randen van de sarcofaag deksel. De zuidelijke rand van de deksel bevat twee tekens: Kin-60 als vertegenwoordiging van Pacal zijn incarnatie, en Kin-58, als vertegenwoordiging van zijn overlijden. De oostelijke rand van de deksel bevat een verzameling van vier tekens en een verzameling van twee tekens. De toon getallen van de eerste vier tekens zijn opgeteld 28 en de toon getallen van de tweede verzameling tekens is 13. Argüelles geloofde dat dit de code van de 13 Maan/28-dagen kalender deed aantonen. (Zoals synchroniciteit het wilde hebben, overleed José exact 1328 na de dood van Pacal Votan in 683 nChr).

Het doel van de 13 Maan kalender is om de mensen te assisteren in de frequentie verschuiving. Door het volgen van een cyclische, harmonische meting, kan het menselijke bewustzijn een niet-lineaire standaard van tijd binnentreden, niet door een grootse theorie, maar door simpelweg het dag-voor-dag volgen van een galactische cyclus.

Om de boodschap van de 13 Manen en galactische tijd te verspreiden, creëerde hij—samen met de assistentie van zijn vrouw—de 13 Maan Kalender Verandering Beweging voor Vrede, een Aarde gecentreerde vredesbeweging die de Nicholas Roerich Banier van Vrede als symbool aannam. Het gevolg was dat de 13 Maan kalender zich verspreidde tot meer dan 90 landen wereldwijd.

In januari 2010 ontving hij het hoogste eerbetoon van het Internationale Committee van de Banier van Vrede in Mexico City: de Nicholas Roerich Vrede Medaille voor zijn levenswerk als een activist voor wereldwijde vrede.

De essentie van zijn boodschap was: de menselijke beschaving leeft in een kunstmatige tijd die de biosfeer aan het vernietigen is. Deze situatie omkeren vraagt een collectieve terugkeer tot de natuurlijke tijd in eerbied voor de Aarde, waar tijd niet geld is, want Tijd is Kunst. José schreef:

“… de oude Maya’s voorzagen dat de volgende evolutionaire cyclus het ware solaire tijdperk zou zijn. Zij voorzagen 2012 als het punt van binnentreden als een poort voor een gezuiverde mensheid die klaar is voor het nieuwe solaire tijdperk. En ze hadden gelijk. De Zon ondergaat een enorme transformatie op dit moment en wijzigt de feitelijke natuur van het leven op Aarde. Voor ons om te overleven, moeten we gaan ontmantelen — geworteld raken in de tuin en onze last verlichten. In het nieuwe Solaire Tijdperk zullen we leren dat onze telepathische gedachte golven eigenlijk solaire signalen zijn, en dat onze mentale evolutie via de noösfeer gaat, om ons voor te bereiden op een verhoogde ziel reis. We zullen allemaal als één wezen worden met een miljard autonome cellen, in harmonie samenwerkend om verlicht te raken. Het is onze opdracht om het tot een verlichtend kunstwerk te maken — een artistieke planeet, een juweel van de melkweg…”

 
This site is protected by Comment SPAM Wiper.